Stoisz w salonie i liczysz w głowie: nowe podłogi, świeże ściany, może inne gniazdka. Mieszkanie po poprzednim właścicielu, albo po prostu 12 lat bez remontu. Pytanie jest zawsze to samo: ile to właściwie będzie kosztować? Problem w tym, że bez rozbicia na składowe łatwo pomylić się o połowę budżetu. Jeden wykonawca wycenia malowanie, drugi mówi o gładzi, trzeci nie doliczył elektryki. Po przeczytaniu tego artykułu będziesz wiedział, co kosztuje każdy element remontu salonu i jak zebrać wycenę dającą realny obraz całości.
Remont salonu to nie jedna praca, lecz kilka odrębnych zakresów. Każdy ma swoje materiały i swojego fachowca. Zanim pójdziesz po wyceny, warto rozumieć co kupujesz.
Typowy zakres obejmuje ściany (zeskrobanie starej farby lub tapet, szpachlowanie ubytków, gładź dwuwarstwowa, gruntowanie, malowanie lub tapetowanie), podłogi (demontaż starej nawierzchni, wyrównanie podłoża, nowa nawierzchnia), sufity (gładź lub płyty kartonowo-gipsowe, jeśli jest nierówno) i elektrykę (przeniesienie gniazdek, dodatkowe punkty, zmiana lamp). Do tego dochodzą listwy przypodłogowe i ewentualnie listwy maskujące przy oknach.
Zakres minimalny to samo malowanie bez gładzi, jeśli ściany są w dobrym stanie, plus wymiana podłogi. Takie "odświeżenie" jest tańsze, ale nie usuwa nierówności ze ścian ani nie poprawia akustyki. Zakres pełny, czyli gładź + malowanie + podłoga + elektryka, daje efekt zbliżony do nowego mieszkania.
Co standardowo NIE wchodzi w wycenę: meble, sofa, sprzęt RTV, dekoracje, zasłony, rolety. Jeśli wykonawca wycenia "remont salonu", upewnij się co dokładnie ma na myśli. Rozbieżności w zakresie to najczęstsze źródło nieporozumień i przekroczeń budżetu.
Jeśli zastanawiasz się nad kolejnością prac remontowych, pamiętaj: w salonie zawsze zaczynamy od sufitu, potem ściany, a podłogę układamy na końcu. Elektrykę wykonuje się przed gładziami, bo kable muszą być poprowadzone w bruzdach zanim szpachlarz przyjdzie na budowę.
Robocizna stanowi zazwyczaj 40-60% całkowitego kosztu remontu salonu. W salonie pracuje zwykle kilku fachowców po sobie, rzadko jeden człowiek do wszystkiego.
Oto orientacyjne stawki za prace w salonie na 2025 rok:
Stawki w Warszawie są wyższe o 20-30% niż w miastach poniżej 100 000 mieszkańców. Szczegółowy cennik robocizny remontowej znajdziesz w osobnym artykule, gdzie każda stawka jest rozbita na regiony i zweryfikowana w kilkudziesięciu miastach.
Malarz z gładziarzem to często ta sama osoba lub ta sama ekipa. Wycena "ściany pod klucz" obejmuje gładź, gruntowanie i malowanie, co bywa tańsze niż zamawianie każdej pracy osobno: fachowiec ma ciągłe zlecenie przez kilka dni bez przestojów. Przy salonie 20 m² szpachlarz-malarz spędza na nim zwykle 4-6 dni roboczych.
Podłogarz zazwyczaj pracuje szybciej: panel lub LVT na 20 m² to 1-2 dni robocze. Glazurnik przy grecie podłogowym potrzebuje 2-3 dni, bo klej wymaga czasu na schnięcie zanim przystąpi do fugowania. Elektryk przy 3-4 punktach zamknie pracę w ciągu jednego dnia.
Materiały do remontu salonu można podzielić na dwie grupy: ściany i podłogi. Każda daje spore pole do manewru cenowego, ale są granice poniżej których nie warto schodzić.
Ściany
Gładź szpachlowa sprzedawana jest w workach 20-25 kg. Na salon 20 m² z czterema ścianami i sufitem potrzebujesz ok. 4-6 worków na warstwę przy dwóch warstwach to łącznie 8-12 worków. Cena worka gładzi wykończeniowej (Knauf, Atlas): od 22 do 35 zł. Grunt podkładowy pod gładź: od 15 do 25 zł za opakowanie 5-litrowe. Farba emulsyjna przy wydajności ok. 10-12 m² z litra: od 10 do 20 zł/litr w zależności od marki i jakości.
Tapeta flizelina z klejem: od 60 do 150 zł za rolkę. Jedna rolka tapety pokrywa ok. 5-5,5 m² ściany, co oznacza ok. 7-9 rolek na salon 20 m² przy tapetowaniu samych ścian (bez sufitu). Tapetowanie jest droższe od malowania zarówno w materiałach jak i robociźnie, ale daje inne efekty wizualne i jest szczególnie popularne jako akcent na jednej ścianie.
Podłogi
Wybór podłogi to decyzja na kolejne 10-20 lat. Warto poświęcić chwilę na przemyślenie nie tylko ceny, ale też sposobu użytkowania salonu.
Panele laminowane klasy AC4-AC5 (odpowiednia wytrzymałość do salonu): od 50 do 110 zł/m². Klasa AC4 wystarczy do salonu bez intensywnego ruchu, AC5 sprawdzi się lepiej przy dużej rodzinie lub zwierzętach domowych. Panele winylowe LVT (odporne na wilgoć, ciche w chodzie, lepsze przy aneksie kuchennym): od 40 do 120 zł/m². Deska trójwarstwowa (segment wyższy, naturalny wygląd): od 100 do 250 zł/m² w zależności od gatunku drewna i producenta.
Do paneli potrzebujesz podkładu podłogowego wyciszającego: od 4 do 15 zł/m². Listwa przypodłogowa MDF: od 15 do 30 zł/mb materiału (do tego doliczyć robociznę montażu).
Na czym warto zaoszczędzić: farba pierwszej warstwy (można użyć tańszej jako gruntu pod właściwą farbę), podkład do paneli (nie musi być markowy, byle miał min. 2 mm grubości). Na czym nie warto: gładź (tania pęka po roku i wymaga powtórki pracy), klasa paneli (AC3 to za mało do aktywnie używanego salonu).
Poniżej dwa przykłady dla salonu 20 m² (ściany ok. 60 m² łącznie z sufitem), zakres prac: gładź dwuwarstwowa, malowanie, nowe panele, listwy. Elektryka osobno, bo jej zakres mocno zależy od stanu zastanego instalacji.
| Zakres | Standard ekonomiczny | Standard |
|---|---|---|
| Gładź + malowanie ścian i sufitu | ok. 2 700-3 600 zł | ok. 3 600-4 800 zł |
| Nowe panele laminowane z podkładem | ok. 1 600-2 200 zł | ok. 2 200-3 200 zł |
| Listwy przypodłogowe (ok. 20 mb) | ok. 500-700 zł | ok. 700-1 000 zł |
| Elektryka (3-4 punkty) | ok. 400-600 zł | ok. 600-900 zł |
| Razem | ok. 5 200-7 100 zł | ok. 7 100-9 900 zł |
Standard ekonomiczny oznacza: gładź dwuwarstwowa, malowanie farbą emulsyjną w jednym kolorze, panele laminowane AC4 z podstawowym podkładem, listwy MDF. Standard wyższy: to samo, ale panele LVT lub lepszy laminat AC5, farba lateksowa zmywalna, listwy wyższe 6-8 cm z listwa przy suficie.
Jeśli zamieniasz panele na gres porcelanowy, dodaj ok. 30-40% do kosztu podłogi: glazurnik bierze więcej niż podłogarz, a płytki są droższe niż laminat, choć przeżyją kilka remontów bez wymiany.
Salon 25 m² to proporcjonalny wzrost kosztów, choć stawki za m² przy większej powierzchni bywają nieco niższe: fachowiec rzadziej przestawia sprzęt. Przy 30 m² często zaczynają się liczyć zniżki ekipowe.
Całkowity koszt remontu salonu 20 m² wynosi od ok. 5 200 zł w standardzie ekonomicznym do ok. 9 900 zł w standardzie wyższym, wliczając robociznę i materiały, bez mebli i elektryki zasilającej.
Dla szerszego kontekstu: ile kosztuje remont całego mieszkania znajdziesz w osobnym zestawieniu, które pokazuje jak salon wypada na tle kuchni i łazienki.
Salon połączony z kuchnią to dziś standard w nowych mieszkaniach i coraz popularniejszy kierunek w starszych. Remont takiej przestrzeni rządzi się swoimi prawami i ma kilka punktów, które odróżniają go od remontu osobnego pokoju dziennego.
Wyburzenie ściany: kiedy można, a kiedy potrzeba pozwolenia
Jeśli ściana między salonem a kuchnią istnieje, trzeba najpierw sprawdzić czy jest nośna. To zadanie dla konstruktora lub inspektora budowlanego: koszt oceny technicznej wynosi zazwyczaj od 300 do 800 zł. Nie pomijaj tego etapu. Konsekwencje wyburzenia ściany nośnej bez odpowiedniego zabezpieczenia konstrukcji są poważne i kosztowne.
Ściana nienośna: można wyburzyć na zgłoszenie, koszt robocizny wyburzenia ściany działowej (ok. 10-12 m²) to od 700 do 1 800 zł w zależności od materiału: ścianka GK to dolna granica, ściana z cegły lub gazobetonu to górna. Ściana nośna wymaga projektu konstrukcyjnego i pozwolenia na budowę: sam projekt kosztuje od 2 000 do 8 000 zł, do tego dochodzi wyburzenie ze wzmocnieniem stalowym lub żelbetowym (podciąg, słupy).
Instalacje w open space
Połączony salon z kuchnią to szerszy zakres elektryczny. Okap kuchenny potrzebuje dedykowanej linii wentylacyjnej lub instalacji odprowadzającej powietrze przez ścianę zewnętrzną lub wentylację mechaniczną. To prace, których nie zrobi zwykły malarz: potrzebny jest elektryk i często decyzja o nowym miejscu okapu.
Przy zmianie układu przestrzennego warto też przejrzeć rozmieszczenie gniazdek. W open space potrzebujesz gniazdek zarówno po stronie salonowej (TV, głośniki, ładowarki), jak i kuchennej (AGD, lodówka, zmywarka). Elektryk pracujący przy takim projekcie spędza przy nim zazwyczaj dwa razy dłużej niż przy osobnym salonie.
Podłoga na całej przestrzeni
Tu pojawia się decydujący wybór. Laminat w kuchni to błąd: woda, para i tłuszcz niszczą go szybko, a naprawa często oznacza wymianę całości, bo sklejenie krawędzi paneli po zawilgoceniu jest niemożliwe. Najlepszym wyborem przy open space jest jednolita podłoga z paneli winylowych LVT lub gres porcelanowy. Oba materiały są odporne na wilgoć i wyglądają spójnie na całej przestrzeni, co optycznie powiększa pomieszczenie.
LVT jest łatwiejszy w montażu i cichszy w chodzie. Gres jest trwalszy przy intensywnym użytkowaniu, ale jego ułożenie jest droższe i wymaga dokładnego wyrównania podłoża. Przy salonie z kuchnią ok. 30-40 m² różnica w koszcie wykończenia podłogi między laminatem a LVT wynosi zazwyczaj 1 500-3 000 zł.
Koszt remontu salonu z aneksem kuchennym (samo wykończenie ścian i podłóg, bez mebli kuchennych) jest wyższy o ok. 20-35% niż remontu osobnego salonu tej samej wielkości, głównie z powodu bardziej wymagającej podłogi i większego zakresu elektryki.
Zanim wyślesz pierwsze zapytanie do wykonawcy, zrób listę prac. Nie "malowanie i podłoga", tylko: "gładź dwuwarstwowa na wszystkich ścianach i suficie, malowanie dwukrotne farbą emulsyjną lateksową, demontaż starych paneli, ułożenie paneli LVT 8 mm z podkładem XPS, montaż listew MDF 6 cm, przeniesienie 2 gniazdek". Taka specyfikacja pozwala porównywać wyceny od różnych wykonawców, a nie jabłka z pomarańczami.
Zbierz minimum trzy wyceny. Odrzuć najniższą, jeśli różni się od pozostałych o więcej niż 30%: albo coś pominął, albo oszczędza na materiałach lub na ubezpieczeniu. Nie pytaj "ile za remont salonu" – pytaj "ile kosztuje ta konkretna lista prac z tej konkretnej specyfikacji".
Rozdziel zakup materiałów od robocizny. Fachowiec kupuje te same płytki lub panele drożej niż ty w hurtowni lub markecie budowlanym. Materiały kupione samodzielnie to często 10-15% oszczędności na całości. Ryzyko: musisz sam zadbać o właściwe ilości z zapasem na krój i ewentualne uszkodzenia.
Bufor 10-15% ponad sumę wycen to nie przesada. Ukryta wilgoć pod panelami, kabel elektryczny w nieoczekiwanym miejscu, pęknięcia za starą tapetą odsłoniętą dopiero po demontażu: każda z tych niespodzianek kosztuje. Ekipa na budowie rzadko rozwiązuje takie problemy za darmo.
Co możesz zrobić sam: demontaż listew i starych paneli, malowanie ścian jednym kolorem przy użyciu wałka i dobrego taśmowania, montaż listew MDF po ułożeniu podłogi przez fachowca. Co zostawić specjalistom: elektrykę (kwestia bezpieczeństwa i przepisów), gładź (widać każdy błąd na skośnym świetle, a powtórka to dodatkowy koszt), wszelkie wyburzenia.
Kompletny poradnik o tym, jak zrobić kosztorys remontu od podstaw znajdziesz w osobnym artykule, z arkuszem do wypełnienia przed rozmową z wykonawcą.
Remont salonu 20-25 m² to przy ekonomicznym standardzie wydatek od ok. 5 000 do 7 000 zł, przy wyższym standardzie dwukrotnie więcej. Rozłóż budżet na składowe: robocizna osobno, materiały osobno, elektryka osobno. Zanim wywołasz wykonawcę: zrób listę prac, zdecyduj o standardzie wykończenia i ustaw bufor 10-15%. To te trzy kroki dzielą remont pod kontrolą od remontu, który "jakoś wyszedł drożej niż planowałem".
Zespół rebudi - Eksperci od planowania remontów i kosztorysowania prac budowlanych.
Cennik usług remontowych 2026: stawki malarza, glazurnika, elektryka, hydraulika i tynkarza. Sprawdź widełki dla każdego zawodu i oceń, czy twoja oferta jest ry
Koszty remontu w Warszawie są nawet 35% wyższe niż średnia krajowa. Porównaj ceny remontu w 7 miastach Polski i sprawdź stawki robocizny w tabeli.
Dlaczego remont taki drogi i przekracza budżet? Przyczyny: ukryte koszty, wzrost cen materiałów, niedobór fachowców i jak się przed tym chronić.
Zaplanuj remont krok po kroku
Pomieszczenie po pomieszczeniu, z listą materiałów i kosztorysem PDF gotowym do wysłania ekipie.
Zacznij za darmo